پُری قسمت بالای سینه یکی از شاخص‌های مهم در زیبایی‌شناسی پستان است و نقش بسزایی در ایجاد فرم جوان، متعادل و خوش‌فرم سینه دارد. این ناحیه در اثر افزایش سن، بارداری، کاهش وزن یا شلی پوست ممکن است حجم خود را از دست بدهد و سینه حالت افتاده یا تخت پیدا کند. در واقع، کاهش پُری قسمت فوقانی سینه اغلب یکی از اولین نشانه‌های افتادگی پستان (پتوز) به شمار می‌رود. بررسی میزان این پُری در معاینه بالینی به جراح کمک می‌کند تا بهترین روش درمانی، اعم از لیفت سینه یا پروتز سینه، را انتخاب کند.
برای افرادی که به دنبال بازیابی برجستگی طبیعی قسمت فوقانی سینه بدون افزایش محسوس در سایز کلی پستان هستند، لیفت سینه (Mastopexy) گزینه‌ای ایده‌آل است. این روش با بازآرایی بافت پستان و بالا بردن آن، پُری و استحکام مطلوبی در نیمه بالایی سینه ایجاد می‌کند. در مواردی که بیمار علاوه بر افتادگی، حجم کلی سینه را نیز از دست داده باشد، ترکیب لیفت با پروتز سینه می‌تواند نتایج چشمگیرتر و پایدار‌تری به همراه داشته باشد. انتخاب بین این روش‌ها باید با ارزیابی دقیق شرایط پوست، بافت پستان و اهداف زیبایی بیمار توسط جراح پلاستیک باتجربه انجام شود.